Kim goes Goodyear!

Hallo daar allemaal!

Het heeft uiteraard weer een maand moeten duren voordat ik een update maakte maar inmiddels zijn jullie niet anders gewend van me lijkt mij…

Laatste bericht was begin december zag ik…

Toen Mark hier was heb ik lekker weinig gevlogen wat goed uitkwam; het weer was erg slecht in die paar weken en het regende genoeg. Het weer van de afgelopen paar weken stond helaas niet vermeldt in de folder van EPST, hahaha. Wat nou woestijn met 5 slechte dagen per jaar? Geloof dat we in dat geval de aankomende 10 jaar geen regen meer moeten hebben hier zo veel is er al gevallen toen!

Mark en ik logeerden heerlijk in een mooi appartement zo’n 10 min rijden van de airport. Na een paar dagen zijn we voor 3 dagen naar Las Vegas gereden.

Super gaaf daar. We zaten in het Wynn hotel en werden bij aankomst meteen ge-upgrade naar een super mooie kamer. Uitzicht op de strip dus we hebben geslapen met de gordijnen open! En dan zeggen dat Parijs de lichtjes-stad is!

We zijn geloof ik elk bekend casino/hotel in geweest en na een hele dag lopen op de Strip waren we die avond helemaal gesloopt. ’s Avonds op aanraden van paps en mams gaan eten bij Bellagio en met een glas wijn vervolgens 40 verdiepingen hoog uren naar de Strip gekeken vanaf de hotelkamer.

Tot onze eigen verbazing hebben we nauwelijks gegokt daar. Er wordt al zo veel gegokt door iedereen om je heen dat het al net zo leuk is om er naar te kijken. Zelfs in de cafe’s zitten de gokmachines in de bar ingebouwd. Tot Marks grote irritatie is het mij gelukt om een half uur met 1 dollar te spelen terwijl hij er binnen 5 minuten al 20 dollar doorheen had gejaagd! De volgende dag zijn we op tijd vertrokken; ik moest uiteraard nog even winkelen voordat we aan de 5 uur durende terug reis begonnen en we wilden via Vegas Lake terug rijden. Daar hebben we nog coyotes gezien en schorpioenen gevangen.

Omdat we op de heenweg in het donker aankwamen hebben we onze tijd genomen om bij de bekende Hoover Dam te gaan kijken. Leuk voor 5 minuten maar verder niet spectaculair is mijn mening.

Een week erna heb ik mijn PT1 gedaan (progress test 1). Zoals iedereen inmiddels al weet (dat krijg je met weinig updates) was ik niet zo blij met het resultaat; een 4 op schaal van 1 tot 6. Had wel de grootste kwal van Oxford als examinator; Paul Taylor. Weer het eeuwige probleem bij mij; mijn landingen. En daar kwam bij dat die vent een ton weegt en ik moeite had de kist recht te houden! Zijn commentaar na afloop was ook niet al te best; volgens Paul had hij me eigenlijk een partial moeten geven voor mn landingen. Maar… omdat de rest kennelijk wel super goed ging gaf hij me een 4 ipv een 5 wat een partial in zou houden. Ik heb hem alleen moeten beloven dat hij ook mijn PT2 gaat afnemen zodat hij me dan een beter cijfer zou kunnen geven. Vreselijk, moet ik nog een keer in de zenuwen omdat ik Taylor als examinator heb! Ik vind het al zo’n nare vent! Maar nu ik dit schrijf ben ik al 25 lessen verder dan mn PT1 en het is nog steeds een drama; zodra ik niet alleen in een kist zit maak ik zulke k*t landingen! Volgens Trace heb ik een soort faalangst ontwikkeld met landen want solo lukt het me wel. Vlak voor mn PT1 heb ik ook met een andere instructeur een les gehad en daar lukte het ook prima mee. Maar zodra ik met Trace of in dit geval met Paul Taylor (van te voren was ik al zenuwachtig als de dood voor die vent door alle verhalen) in het vliegtuig zit gaat het mis. Nou ja, ik blijf er aan werken dus hope for the best on PT2…

Om verder te gaan… toen was het inmiddels kerst. Weinig te beleven hier op de campus, de meeste hadden wel bezoek zo rond de feestdagen dus was het akelig stil. Ik had inmiddels al diverse mensen over gehad maar voelde toch wel rot om zo ver weg te zitten met de feestdagen. Heb me met kerst dan ook redelijk rustig gehouden en me bezig gehouden met leren en films kijken. Heb met kerstavond voor het eerst in mn leven gepokerd en ben met $100 weg gelopen van tafel. Iedereen was chagrijnig dat ik als beginner had gewonnen en het voelde goed, hahaha.

Toen was het inmiddels Oud en Nieuw; kan me er weinig van herinneren moet ik zeggen. Ik weet dat er een feestje was met bier, champagne en weet ik veel wat voor troep (lees: drank) nog meer. 1 Januari heb ik dan ook voornamelijk boven de wc pot gehangen en in mn bedje gelegen. Ik geloof dat ik hier zowaar genezen ben van alcohol; ik kan er niet meer tegen en na 2 glazen ben ik tegenwoordig al toeter!

(Maar ik zit nu wel achter de laptop met een glas port, haha.)

5 Dagen geleden heb ik mijn CPL Cross-Country gedaan; dat is een vereiste voor het behalen van je CPL. Je moet een vlucht maken met minstens 2 landingen op “vreemde” vliegvelden en minstens een afstand af leggen van 540km. Was een erg leuke dag en samen met Sarah en Marc (2 van mijn 3 vlieg buddy’s) vertrokken we om 08.00u naar de eerste bestemming in het zuiden; Ryan. Daar even lekker ontbeten, tanken en leuke filmpjes gemaakt. Vervolgens op weg naar Yuma in het westen bij Mexico; wat een lang stuk vliegen was dat! Yuma is niet de makkelijkste airport om te landen hoorden we een paar weken geleden al dus we hadden Yuma een week ervoor ook al met Trace gevlogen. Je komt super laag aan vliegen en omdat ze 4 runways hebben die elkaar allemaal overlappen is het moeilijk om de juiste runway te vinden. Ookal hadden we Yuma al een keer gedaan; ook dit keer moesten we alledrie zoeken en om hulp vragen bij de tower. Beetje jammer en knullig maar beter dat dan verkeerde dingen doen lijkt me. We waren alle drie zo moe toen we daar aankwamen dat we het pas na anderhalf uur konden opbrengen om terug te vliegen naar Goodyear. Komt er dus op neer dat je toch zo’n 9 uur onderweg bent op zo’n dag. Maar het is weer een kleine mijlpaal in onze opleiding dat we dat ook weer gedaan hebben. Officieel is je CPL Cross-Country je laaste solo maar ik had nog een back-to-back solo over. Die heb ik vandaag eindelijk gedaan. Toch wel jammer dat alle solo’s zijn afgelopen nu. De navigatie komt me nu wel mn neus uit maar een beetje spelen in de practice area met je klasgenoten over de frequentie was toch wel lachen vaak en solo kun je toch dingen doen die je met een instructeur beter niet kunt wagen. Laten we het er dus op houden dat ik vandaag in mn eentje een hoop lol heb gehad met de Warrior ;-)

Vandaag heb ik mn laatste vlucht met Trace gehad. Eigenlijk zou ik die eergisteren gehad hebben maar ik was een beetje ziekjes. Vanaf morgen hebben we dus een andere instructeur die ons de rest van de Instrument fase gaat trainen. Sarah en ik hadden een paar weken geleden al aangegeven dat we graag Andy Gilbert als instructeur wilden hebben. Die hebben we nu met zn vieren (met Steven en Marc) gekregen. Ik geloof dat niet iedereen snapt hier dat we hem graag wilden alleen. Hij staat niet al te leuk bekend heb ik gemerkt. Hij is een giga drill-instructor en houdt er wel van een beetje macht te vertonen. Maar ja, hij schijnt wel enorm goed te zijn in wat hij doet en daar gaat het ons om. Deze week wordt Andy getraind om ook op de Seneca les te geven dus krijgen we hem ook voor de multi na PT2 als alles volgens plan gaat. Volgens hem konden we binnen een maand weer in NL zitten als we wilden dus geloof dat hij ons er snel door heen wilt rammen. Mij best uiteraard! Hoe eerder ik klaar ben hoe beter. Ik heb het nou wel gezien hier allemaal. Het enige wat ik aankomende maand wil gaan doen nog is een dagje skiën in het noorden, in Flagstaff. Daar ben ik vorige maand een paar dagen geweest maar toen was er nog geen sneeuw. Nu schijnt er inmiddels al genoeg te liggen! Geloof dat er 2 klasgenoten vd week zijn geweest dus moet maar eens gaan peilen hoe of wat.

Morgen begin ik dus in de sim met Andy, maar eerst 3 uur lang een briefing. Gisteren en eergisteren was ik lekker vrij en ben eergisteren de hele dag lekker lui gaan genieten in een Spa hier in Scottsdale. Heb een fikse cadeau bon gehad van Mark voor kerst (via de mail aangezien hij er niet was, lekker persoonlijk dus, haha) bij een zeer luxe Spa-oord. Zoals je leest; ik heb dus een heeeeeeeeeeeel zwaar leven hier, haha.

Nee, even zonder dolle nu;

Ik mis jullie allemaal als een gek en ben het hier echt wel zat nu. Ik wil gewoon lekker weer op de bank een film kijken of met Annemarth of Hester weer een biertje kunnen drinken in Thijssen!

Hes, je pakketje stuur ik morgen op hoor, was het vergeten afgelopen paar dagen, sorry.

Marth, stuur me nou je saaie scriptie door! Ben benieuwd en ik slaap slecht… (grapje maar stuur wel ff door)

Mams; super lekker je pakketje met Nederlandse drop en stroopwafels, heerlijk!

Jill; heb je nou mijn cadeautje eindelijk als eens gekregen van Mark?

Henk en Maudie; sorry dat ik zo weinig terug mail en dat jullie het meeste via mama moeten horen… Vind het echt super lief dat jullie zo vaak aan me denken en me blijven mailen!

Nou, vond het verhaal weer lang genoeg nu. Ik hou jullie op de hoogte van de instrument fase en als ik over 15 lessen mn PT2 heb dan horen jullie het weer van te voren zodat de kaarsen weer kunnen branden voor wat extra geluk. Doen we dit keer wat meer kaarsen mam, misschien haal ik voor de verandering dit keer dan een 2!!

Heel veel liefs en ik hoop jullie ergens in februari weer te zien!

XXX Kim

 

Dit was het hotel waar we in verbleven in Vegas. Bovenin ergens in het midden zaten we, helemaal top dus.

Venetian Hotel. Venetie nagebouwd in het hotel, inclusief canals en de gondels.

De Bellagio (uit de films Ocean's) moest uiteraard ook 10x op de foto.

En dat gold natuurlijk ook voor Caesers Palace...

Na Vegas besloten we ook meteen maar door te vliegen naar Parijs...

Paris...

New York...

Na Parijs vlogen we door naar      

New York...

Egypte...

En we eindigden in Egypte...

Net echt allemaal, erg leuk om gezien te hebben dus!

Hotel New York New York heeft een achtbaan die deels door het hotel zelf heen gaat, bizar!

Ik geloof dat Katie ook een foto op deze plek heeft genomen, samen met Jill. Dus moet ik m ook maar even op de weblog zetten. Dit schijnt het grootste plasma scherm ter wereld te zijn. De show die ze er op lieten zien was wel heel gaaf maar verder in dit deel van Vegas (downtown) geen bal te beleven. Of je moet willen trouwen zoveel wedding chappels er downtown zitten, inclusief een drive through chappel. Ziek! Haha...

Bij de Hoover Dam op de terugweg...

Op een van onze laatste navigatie vluchten vorige weeek (met Sarah en Trace) maakten we hier even een touch and go op Wickenburg om vervolgens verder naar het noorden te vliegen, richting Laughlinn/Bullhead.

De Colorado river volgen op weg naar Laughlinn/Bullhead...

Rechts van de rivier (wat tevens de grens met Californie is) ligt Laughlinn airport en links van de rivier de casino's. Gaaf om zo aan te komen vliegen!

Laughlinn/Bullhead

En dit is op short final en op de runway het uitzicht van rechts; de casino's. Deze vlucht naar

Laughlinn/Bulhead doe je normaal solo; 2 uur heen en 2 uur terug. Wij hadden onze back-to-back solo's ergens anders heen gepland, vandaar dat we deze vlucht dual deden. Iedereen die hier komt gaat uiteraard met de pendelbus de rivier over om lekker te lunchen in de casino's voordat ze weer terug gaan. Wij kwamen helaas pas aan om 15.00u dus hadden we weinig tijd om voor het donker terug te zijn. Helaas... maar wel een gave trip al met al!!

Instrument Flying; dodelijk saai!

"Under the hood" betekent de hele vlucht niet naar buiten kijken, totaal niet weten waar je zit en alleen maar op je instrumenten focussen. Ik heb er soms een beetje moeite mee; doordat je niet naar buiten kan kijken voel/zie je niet als je vliegtuig een bocht maakt. En als je dan zoals ik niet altijd even goed je instrumenten in de gaten houd, zit je voor je het weet in een hele scherpe draai. Je lichaam voelt het gewoon niet als het langzaam gebeurd. Maar zoals jullie zien is het ook soms wel vreselijk lachen! Sarah gaf stiekem de camera aan Trace die naast me zat en dan krijg je dus dit soort foto's!

April en Sarah...

Dit is April samen met Sarah. Slordig als ik ben had ik mn foto toestel in een kist laten liggen. Omdat April wilde weten van wie die camera was besloot ze door mn foto's te bladeren en er zelf ook maar een paar te maken. April is de drijvende kracht achter Dispatch. Voordat ik weg ga hier gaan Jade en ik nog een avondje bier zuipen met haar en blijven we dan daar slapen. Erg handig en gezellig om dus goed bevriend te zijn met Dispatch! De tweede foto (ook weer door April) is het computerscherm met het rooster van die dag erop. De gele lijnen zijn de kisten die op dat moment in maintenance staan, beetje veel dus op die dag helaas. Elke klas heeft zijn eigen kleur. Ik sta onderaan het scherm in het midden. Sarah staat er naast dus betekent dat dat ik eerst vlieg en Sarah erna, dual dus want Trace z'n naam staat er boven. Beetje onscherp maar het is het idee maar.

Een paar dagen geleden; de avond voordat we onze CPL Cross-Country gingen vliegen hebben we in de crweroom de vlucht voorbereidt. Wil je het echt nauwkeurig berekenen dan zouden we eigenlijk de ochtend zelf om 4 uur moeten beginnen met de meest recente update van de windrichtingen maar liever lui dan moe; dat deden we dus gewoon de avond ervoor aan de hand van de verwachtingen ipv aan de hand van de actuele winden. Een grote chaos op tafel zoals je ziet. Uiteraard zijn we hier gespeeld intensief/aandachtig bezig, haha.

Tijdens de Cross-Country onderweg naar Ryan, de eerste stop. Omdat we op de chat-frequency met elkaar gezellig zaten te kletsen om de tijd door te komen wees Marc ons op een luchtballon in de buurt... Het was die ochtend zooooo mistig dat er zelfs een student is omgedraaid die eigenlijk die dag ook zn X-C zou doen; volgens hem vlogen we onder onze minima. Wij zijn uiteraard stug door gevlogen en maar een stukje geklommen om boven de mist uit te komen. Als je op de foto richting de bergen kijkt zie je het nog wel redelijk mistig zijn in de verte. (al was dit vele malen beter dan de condities net na take-off) Maar geloof dat Trace achteraf niet zo blij met ons was toen we vertelden dat we de eerste 10minuten geen hand voor ogen zagen toen we nog laag bij de grond vlogen. Ach ja...

Onze eerste stop die dag, Ryan. Hier moesten we zelf tanken; ook weer een nieuwe ervaring voor ons. Je krijgt van school op lange vluchten een creditcard mee om te tanken. Op je X-C moet je op beide vliegvelden (Ryan en Yuma) tanken voordat je weer verder vliegt.

Bij Yuma; dorpjes midden in de desert. Ik zou hier NIET kunnen wonen! Dit is ongeveer 5 mile vanaf Yuma airport en vlakbij de Mexicaanse grens. Er is hier echt nix te beleven naar mijn idee. De straaljagers vlogen je wel om de oren hier; Yuma is ook in gebruik bij de militairen daar.

En de mooie zonsondergangen hier, met dit keer aan de rechterkant het slechte weer op komst...

En dan nu de beste foto....

Kwamen we per ongeluk tegen toen we verkeerd reden...

Nou, ik hoop dat ik jullie weer gelukkig heb gemaakt met deze lange update en de vele foto's.

Nogmaals, heel veel liefs en hoop jullie snel weer te zien,

XXXXX Kim

Drukke tijd gehad...

Hallo daar allemaal!

Laatste paar weken zijn weer heerlijk druk geweest; mn ouders zijn hier geweest, ben naar Los Angeles geweest voor 4 dagen en ben vervolgens 2 dagen naar de Grand Canyon, Sedona en Flagstaff geweest. Kortom: DRUK!

Papa en mama zijn maar 2 dagen hier geweest omdat ze op een klein reisje door Arizona waren en paps op tijd terug moest om naar Korean te gaan. Heb ze de eerste dag, een zondag, mee vliegen genomen. Mama stapte hier op GYR in en na een uur van sight-seeing zijn we geland op Dear Valley waar papa ons al opwachtte. Het was de verjaardag van Trace (instructeur) en dus hebben we met z'n vieren even lekker gelunched. Vervolgens is mama terug naar GYR gereden en kwam papa bij me achterin zitten. Met papa hebben we een heel rondje om Phoenix gedaan en waren dus redelijk laat terug. Vond het doodeng om en met mn instructeur te vliegen en met mn pa. Maar ging boven verwachting nog prima met de landing ook, hahaha. Volgende dag lekker naar de outlets in Anthem waar ik me schandalig heb laten verwennen door mn ouders met nog meer nieuwe kleren. De ochtend erna was het voor hun alweer tijd om te vertrekken. Heb die ochtend ook nog eens een nieuwe headset van mn ouders gekregen, een mooie David Clark. Moeders, hij is TOP!

Drie dagen nadat mn ouders weg gingen zijn we met 7 man om 5 uur 's ochtends de auto ingesprongen naar L.A. Na 6 uur rijden kwamen we aan in een super luxe hotel. Omdat er iets mis was gegaan tijdens de boeking hebben Harm en ik ons aan de receptie nog even gedragen als echt Nederlandse zeikerds maar het heeft ons betere kamers opgeleverd en een hoop geld gescheeld...

Die middag meteen door naar Venice Beach, Santa Monica en Hollywood. In Venice moesten we uiteraard even met de lifeguard op de foto.

 

Uiteraard wilden we zo dicht mogelijk bij de Hollywood sign komen om de foto's te maken... Deze is samen met Harm (rechts) en Michel (links)

De dag erna zijn we naar Sixflags gegaan; vergeleken met dit park zijn de pretparken in Nederland echt een lachertje! We hebben er de hele dag over gedaan en nog hebben we niet elke achtbaan uit kunnen proberen! Al heb ik niet super veel op met pretparken, dit was echt wel gaaf en de moeite waard.

Na een slopende dag nog even in het hotel een cocktail  genomen op de bovenste verdieping van het hotel. Erg gaaf want de vloer draait rond dus je hebt een compleet uitzicht van L.A.

Dag erna naar de Universal Studio's geweest. Geloof dat het voor mij al meer dan 12 jaar geleden was dat ik daar voor het laatst ben geweest (Florida) maar het kwam wel meteen terug allemaal. Erg gave shows en spannende attracties. House of Horror was echt te gek; je loopt door een gebouw heen, pikke donker en allemaal enge dingen gebeuren er. We zijn ons letterlijk kapot geschrokken toen bleek dat de helft van de "poppen" levend waren en dus verkleedde acteurs. Om je dood te schrikken, letterlijk sprongen we soms een halve meter de lucht in van schrik. Zelfs onze mannen hadden het vrij benauwd op sommige momenten!

Dit was de meest gave show in Universal, Water World. Mam, herken je 't nog? precies hetzelfde als daar in Florida! De acteurs die mee speelden waren o.a. bekend van de serie C.S.I. en van You, Me and Dupree. Wel heel leuk dus.

De volgende dag was het na een uurtje shoppen (lees; kijken en niet kopen) op Rodeo Drive al weer tijd om terug te keren naar GYR.

 

Zondag avond dus helemaal gesloopt terug gekomen en de volgende morgen ging ik meteen weer op pad voor 2 dagen met een paar Duitsers van de Luchtmacht hier. Met een Mustang cabrio (dat moet je gewoon gedaan hebben hier) zijn we via een toeristische route naar het noorden gereden. Door een paar ouderwetse Indianen dorpen, via Sedona naar Flagstaff. Flagstaff is oa een ski-oord met een hele oude binnenstad. Het ligt ruim 8000ft hoog dus het was steenkoud! 's Nachts vroor het gewoon! We hadden een super hotel met een hot tube in de tuin maar ik heb vriendelijk voor de eer bedankt; mij te koud! De volgende morgen zijn we naar de Grand Canyon gereden en daar een paar uur door gebracht. Wat was dat gaaf! Ik was al naar Sedona gevlogen met Sarah en Trace en toen wist ik al niet wat ik zag maar dit was werkelijk het toppunt! Zo mooi en zulke mooie kleuren hadden de ravijnen/bergen...

Dit was in Jerome, een oud Indianendorp waar ze veel handgemaakte spullen verkochten. Erg knus en gezellig hier...

Helaas is het niet makkelijk om de kleuren goed op de foto's te zetten maar wie weet krijg je zo toch een idee... Werkelijk super mooi allemaal. Dag nadat ik terug kwam van Grand Canyon begon ik met mijn nachtvluchten. Vond het best een beetje eng moet ik bekennen; vond het lastig om de hoogte in te schatten en elke keer raakte ik de baan al terwijl ik dacht nog 10 meter te hebben. Maar Trace vond het kennelijk wel prima gaan en gisteren ben ik 's nachts solo gegaan. De eerste drie landingen gingen echt zo super kut dat ik op het punt stond er mee te stoppen voor die avond. Maar uiteindelijk ging het toch wel lekker en heb ik meteen maar een paar extra rondjes gedaan, mijn instructeur was op dat moment toch de duty instructeur. Heb dus klein uurtje langer gevlogen dan de bedoeling was en niet opgeschreven uiteraard, hahaha.

Vandaag zou ik met Sarah een super leuke nacht navigatie vlucht hebben naar Tucson. Maar wat denk je? Het regent al de hele dag als een malle! Alles is momenteel overstroomd hier en iedereen heeft dikke truien aan en zit binnen. Morgen schijnt het alleen maar erger te worden dus weer een dag vrij. Heb over anderhalve week ongeveer mijn PT1 (progress test 1) dus hopelijk gaat die planning nog gewoon door.

Over een uurtje is Mark ook hier; hij is zojuist geland hoorde ik. Ga lekker maandag en dinsdag naar Las Vegas toe. Even alle foto's schieten die in de Ocean's film te zien zijn. En op aanraden van mn vader eten in de Bellaggio, waar we ook slapen. Maar heb eerst nu een borrel van de Duiste luchtmacht die maandag weggaan hier en morgen de poolparty van AP274. De volgende EPST klas is aangekomen afgelopen maandag, waaronder ook Jade! Heb mn lieve vriendinnetje weer bij me dus de pleures kan weer uitbreken hier, hahaha.

Nou, over zo'n 2 weken meer tekst. Hopelijk heb ik dan mn PT1 op zak...

heel veel liefs aan iedereen, xxx

Foto's

Luitjes,

heb net gezien dat het maken van een weblog me toch nog niet zo goed afgaat.

Klik toch maar even op de foto's, de rechterkant staat er niet op vd foto's.

Sorry maar krijg t niet voor elkaar t te veranderen!

Veel liefs...

Nu na twee maanden hier...

Ten eerste mijn welgemeende excuses naar het gehele thuisfront; jullie hebben dit keer wel errug lang moeten wachten op een update van me... Maar geloof het of niet, ik ben heel druk geweest afgelopen tijd.

Het is allemaal heel erg snel gegaan na de laatste update; een week erna ben ik solo gegaan en vanaf dat moment vlieg je eigenlijk non-stop. Voordat ik solo ging, ging het even niet zo lekker. Ik kon die kist absoluut niet landen, laat staan mooi landen. Of ik flairde veel te vroeg waardoor ik keurig boven de baan bleef vliegen ipv op de baan terecht kwam, of ik stuiterde zo hard dat ik 6 landingen in 1 maakte. AP11 was een checkride met een andere instructeur om te kijken of je er klaar voor bent; een soort second opinion. Ook deze instructeur vond dat ik er nog niet klaar voor was en sprak zelfs over een eventuele extra les. Samen met Trace, mijn instructeur, besloten we toch AP12 gewoon te doen. Ging het dan nog niet dan zouden we een extra les 12 regelen. Maar... AP12 ging beter dan verwacht en tijdens het terug taxien tekende hij mn logbook af en stapte uit. Ikbleef zitten en deed vervolgens mn eerste solo. Dat steld vrij weinig voor want binnen 10min sta je weer op de grond; je doet 1 circuitje. Mijn hele klas (de Nederlanders) stonden langs de runway te kijken wat erg lief was. Toen Trace uitstapte kreeg ik snel een mega grote knuffel in mn vliegtuig mee van Sanderijne zodat ik toch niet helemaal solo was. En wat je dan altijd zult zien; het was een super mooie en zachte landing, hahaha. De lessen erna gingen mn landingen prima maar zodra Trace naast me zat ging het weer super slecht. Gelukkig mocht ik wel gewoon door met mn solo's en nu is het allemaal wel prima. Inmiddels zit ik al op AP30 dus de lessen schieten lekker op laatste tijd.

Dit is de kist waar ik mn solo in heb gedaan; niet echt een leuke om te zien, heeft zelfs nog niet eens de Oxford kleuren en tekst gekregen maar ja. Hier was Trace net uitgestapt en sta ik nu op de run-up-area mn power checks te doen en het weer af te luisteren zodat ik de juiste code kon doorgeven aan Goodyear toen ik daarna toestemming moest vragen om naar de baan te mogen taxien.

Deze foto was na afloop van mn solo, boven bij Dispatch. Die beer/leeuw is inderdaad zo groot dat ik dus niet echt helemaal solo was.  Vervolgens werd ik natuurlijk traditie getrouw in het zwembad gegooid, uniform en al...

En hier kwam ik dus zeiknat het water uit geklommen. Helaas is het leukste materiaal niet de foto's maar de filmpjes. Die zien jullie allemaal wel als ik terug ben.

Na AP18 mag je eindelijk het circuit verlatenen echt een beetje gaan vliegen, weg van Goodyear. We hebben inmiddels heel wat lol gehad als we in de practise area zitten met een stuk of 6 Nederlanders tegelijk. De grootste eikel hier qua instructeurs is al goed pissig geweest omdat we de frequency te lang bezet hielden met zn allen. Maar ik lach me dan ook bijna elke vlucht weer helemaal kapot. Uiteraard gebeuren er ook wel serieuze dingen hier en is het niet allemaal lang leve de lol. De twee dagen vrij die ik in het begin had heb ik niet meer; momenteel doe ik zo'n 6 tot 8 vluchten in de week. Als dit tempo zo door gaat zit ik over 3 weken al op mn PT1, mn eerste echte serieuze test. Dat is AP50 dus dan ben ik al op de helft.

Dit weekend is hier de Nascar race, een hele happening hier in de US. Omdat het race circuit hier maar 6km vandaan is is het bij ons een drukte van belang; geloof dat er momenteel meer dan 30 prive jets staan opgesteld buiten op de ramp. Maar ik moet wel zeggen, het is een vreselijk gaaf vooruitzicht als je in je kleine warrior binnen komt tussen twee van die jets in. Heb echt een keer het idee gehad dat ik elk moment kon worden opgevroten door die kisten, haha.

Gisteren hebben Saar en ik onze eerste navigatie vlucht gehad. Ondanks dat we officieel niet mogen afwijken van de standaard routes hadden we samen met Trace een route gepland naar Pinal, vlakbij Tucson. Pinal is een vliegveld maar het lijkt meer op een grote begraafplaats van vliegtuigen. Die navigatie vluchten kunnen best saai zijn werden we al gewaarschuwd. Ik heb het geweten; toen ik halverwege tegen Saar en Trace zei dat het best saai was zo begonnen ze beiden hard te lachen. Wat bleek nou, ik vond het zo saai dat ik totaal niet aan het opletten was. Ik dacht dat ik keurig om de zoveel tijd mn checks deed maar wat bleek nou, Trace had de stop (circuitbreaker) van een instrument eruit getrokken. Bleek ik dus 10min te hebben gevlogen zonder gezien te hebben dat al mn waarschuwingslampjes brandden! Echt vreselijk genant dus. Dat gebeurd me dus ook nooit meer. Een week ervoor was Trace me ook al aant testen op mn alertheid en toen vroeg ik per ongeluk onze eigen Dispatch om toestemming om te taxien ipv Goodyear Ground. Ik had niet gezien dat Trace de verkeerde frequency had geselecteerd! En Dispatch speelde vrolijk het spelletje mee terwijl toevallig mijn halve klas boven bij Dispatch stond mee te luisteren. Pas toen ik weg wilde taxien stopte Trace me. En vorige week had ik per ongeluk (gelukkig op de grond) over het hoofd gezien dat de fuel selector op OFF stond ipv op de rechter tank. Na 3 minuten hield mn motor er dus braaf mee op en had ik geen idee wat er mis kon zijn. Erg genante momenten dus maar ik doe het nooit meer denk ik, haha.

Vandaag is er een Nederlandse klas naar huis terug gegaan, ze hebben hun CPL gehaald en kunnen dus in Oxford hun Instrument Rating gaan halen nu. Altijd zo kut als er een klas weg gaat, zeker een Nederlandse klas. Gelukkig komt AP274 over twee weken hierheen en zijn de Nederlanders weer beter vertegenwoordigd. Jaad, ik mis je!!! Schiet eens op, en kom hierheen!!!

Nou, heel veel meer heb ik even niet... Volgend weekend zijn paps en mams hier lekker een paar dagen. Heb geregeld met mn instructeur dat ik ze om de beurt een uur mee kan nemen in een vliegtuig om ze een en ander te laten zien. Uiteraard mag dat niet tijdens onze gewonen lessen maar voor een leuke prijs kun je je instructeur een kist laten huren zodat je toch zelf kan vliegen en je mensen achterin mee kunt nemen. Wordt nog spannend aangezien papa precies weet wat ik wel en niet goed doe, hahaha. Nou maar hopen dat ie de helft vergeten is van toen hij nog instructeur was op deze kisten!

Laatste nieuws; KPH, ik ben afgevallen! Zonder al te veel moeite ook nog dus lekker mijn stijl, haha. Weet nog dat je zei dat het proppen was toen ik in NL mn spijkerbroek aantrok,haha.

Kate, super man, met je vooruitzichten! Je bevindt je nu zowaar in een luxe positie met je keuzes. Ik wens je succes met je laatste interview voor Luxair en ik ga er van uit dat je de juiste keuze maakt! Mini, kom je nog deze kant op? Kunnen we even naar hartelust shoppen in Anthem en Fashion Square. Je hebt wel wat gemist Jill; vorige week naar een optreden van Armin van Buuren geweest hier, echt vet gaaf!

Nou, hier wat foto's nog van GYR, Pinal en nog wat andere zooi.

Uiterst geconcentreed uiteraard, hahaha.

Dit is de "valley" waarin GYR airport ligt. Dit is net na take-off...

Een stukje van GYR vanuit de lucht net na take-off...

I have control...

De PIR waar dit weekend de Nascar races zijn. Dit is nog maar een klein stukje van de chaos er om heen. De zeppelin komt elke avond terug naar GYR en das best een mooi gezicht, ding is super groot. Heb deze foto genomen terwijl ik in het circuit van GYR zat dus het is echt heel dichtbij zoals je kunt zien. Lufthansa mag dit weekend dan ook niet vliegen vanwege de drukte maar wij kunnen nog wel gewoon weg. Ben wel iets voorzichtiger momenteel, haha.

Pinal... Rijp voor de sloop, net als de vele andere kisten die er staan...

En dit is nog maar een heel klein gedeelte van de te slopen kisten...

De zeppelin tijdens zijn 'take-off' boven GYR

Onze Mojito avonden; helaas gooit Dirk Jan er altijd veel te veel bacardi in waardoor Saar en ik na maximaal 3 cocktails al staan te tollen...

Nou, dit was het voor nu even. Hoop dat ik aan de verzoeken voldaan heb door iets meer foto's te plaatsen dit keer.

Volgende update zal over 2 weken zijn zo'n beetje; dan zijn mn ouders geweest en het weekend erna gaan we met de klas naar Los Angeles tijdens Thanksgiving. Zijn we 4 dagen vrij dus gaan we daar de boel even bekijken en naar de studio's.

Heel veel liefs aan iedereen....   

XXXX Kim

Een berichtje van de meiden samen...

Even weer tijd voor een update. Deze keer een berichtje van Sarah en mij samen aangezien Saar te lui is om haar eigen weblog te maken. Dit is al de derde poging deze week; elke keer als we willen updaten raken we alles kwijt en hebben we vervolgens geen tijd meer om opnieuw te beginnen. Vandaar het lange wachten, sorry!

Vorige keer was ik geeindigd met dat we een poolparty kregen aangeboden als nieuwe klas. Die avond na de poolparty gingen we door feesten bij de Duitsers die hun jaarlijks Oktober Fest vierden. Erg gelachen en erg veel hoofdpijn de volgende morgen, vooral Harm en Sarah!

Het 'echte' werk begon al vrij snel erna; we moesten weer 8 dagen op een rij de schoolbanken in voor de Ground School. Elke dag werd er een ander onderwerp behandeld en het geheel werd afgesloten met een Final Exam. dankzij een uitstekend stukje 'teamwork' hebben we die test uiteindelijk gehaald. Zou je het niet halen dan werd je geground totdat je het wel weet te halen en dat schijnt al gebeurd te zijn bij een vorige klas. Nou ja, nix aan het handje voor ons gelukkig.

Ondertussen is ook het vliegen eindelijk begonnen. Morgen (vandaag) hebben we allebei les 8 dus de solo vlucht komt al dichterbij. Maar... voordat we bij les 13 solo mogen moeten we toch echt nog wel het een en ander bijschaven laten we maar zeggen. De ene dag gaat ook uiteraard beter dan de andere. Vandaag zijn de eerste twee Nederlanders (Jimmy en Michel) solo gegaan en vervolgens uiteraard meteen het zwembad in. Onze tijd komt hopelijk volgende week rond donderdag als alles volgens planning gaat vanaf nu. Het vliegen zelf is natuurlijk super; uiteraard overal bergen woestijn maar wel een super gevoel daar bovenin! Momenteel zijn we druk bezig met alle basic oefeningen; (steep)turns, stallen, take-off en landingen en vanaf morgen de circuits vliegen. Meestal doen we een back-to-back naar een vliegveld verderop; een van ons vliegt daar heen, tussendoor uiteraard de oefeningen, landt op een vliegveld en de ander vliegt weer terug. Zo hebben we in een korte tijd al redelijk wat van de omgeving gezien. Het enige jammere is is dat onze instructuer weigert te beginnen voor 09.00 's morgens. Vervolg is dus dat je hele dag weg is aangezien we nooit voor 14.00 terug zijn in de middag.

Dit is Casa Grande, een vliegveldje in de middle of nowhere.

Jullie begrijpen dus ook wel dat wij NOOOOOOOIT tijd hebben voor de leuke dingen zoals barbequen, hangen aan het zwembad, volleyballen tegen de Duitsers, bioscoopje pakken, wijntjes drinken en niet te vergeten shoppen! Het is een groot strafkamp hier, hahaha. Gisteren zijn we met z'n drieen (met Sanderijne) een dagje gaan winkelen. We zijn alles bij elkaar bijna 10 uur weg geweest. De mannen waren dus achteraf heel erg blij dat ze niet met ons mee zijn gegaan  ;-)  We zijn begonnen bij de outlet stores om vervolgens in Scottsdale Fashion Square onveilig te maken, voor de tweede keer in een korte tijd. We hebben nu wel een pact gesloten met zn drieen dat we de aankomende twee maanden nix meer gaan kopen/leuke dingen doen. Je kan hier gewoon TE veel leuke dingen kopen en/of doen; we worden helemaal verpest hier in de USA!!

Een beetje gek doen met San in de winkels...

Heel veel meer nieuws hebben we momenteel niet. Voornamelijk wilden we jullie wat leuke foto's laten zien om een idee te krijgen. Uiteraard volgt de volgende update zodra we onze solo achter de rug hebben. Maar... met de planning hier gaat elke dag wel wat mis dus wie weet duurt het nog wel twee weken voordat het zo ver is.

We houden jullie op de hoogte!

Vanaf een van de twee zwembaden gezien is dit ons gebouw; Onze kamers zitten vanaf volgende week (Sarah gaat verhuizen) allebei vooraan, links boven. We hebben dus een mooi uitzicht over de zwembaden en de BBQ-area.

 

Dit was dus onze poolparty, georganiseerd door de klas die voor ons zit. Over een kleine twee weken moeten wij de volgende organiseren voor de nieuwe klas, AP273. Al tijdens de BBQ zelf wordt je er in gegooid, daarna mag je weer verder eten.

Sarah, vlak voor take-off nog even alle pre-flight checks doen.

Ook ik sta op de foto...

      

En uiteraard mag tijdens de foto-sessie de gezamelijke foto niet ontbreken!

Volgende keer meer info (hopelijk over onze solo vluchten) en uiteraard meer foto's!

Veel liefs, Sarah & Kim

De eerste paar dagen...

Nou, hier is ie dan; mijn weblog! Lekkere foute kleur om mee te beginnen maar ben en blijf een meisje!

Maandag morgen vroeg vertrokken vanaf Schiphol om vervolgens op Heathrow de rest van de klas te ontmoeten (de Engelsen, Fransen, Grieken en de rest van de multi-culti klas). Na een vlucht van ruim 10 uur inclusief cockpit-bezoekje in de 747 kwamen we aan op Sky Harbor. Even wat gegeten in de kantine van de airport op Goodyear en toen ons mandje in.

Eerste dag was natuurlijk het standaard praatje, de rondleidingen en uiteraard alle regels (per dag schijnen er tegenwoordig tien bij te komen als ik de studenten moet geloven). Met de klas hebben we twee auto's gekregen dus 's middags hebben wij Nederlanders ons er massaal ingepropt om in een van de twintig mega supermarkten inkopen te doen. Aangezien alle drie de dames mee gingen kwamen we vijf uur en tien shoppingmalls later pas terug en hebben we de BBQ maar even uitgeprobeerd aan het zwembad. Wat dat betreft is het hier goed toeven; Twee zwembaden, 9 BBQ's, volleybalvelden, sportzaal, 4 tennisbanen en een basketbalveld. Echt niets te klagen dus als het ook nog eens rond de 35 graden is overdag.

Tweede dag kregen we meteen een test voorgeschoteld die we met minstens 80% moesten halen. Dat was dus ECHT even diep graven aangezien alle theorie uit fase 1 kwam en bleek dat dat toch echt wel even was weg gezakt. 's Avonds even een record neergezet door na dag twee een auto ongeluk te krijgen met een van de OAT auto's. Het was gelukkig niet onze schuld aangezien een blonde muts van net 18 van achteren in onze auto reed. Maar het was dus WEL leuk om zo snel al 911 te mogen bellen in de States. 

Vandaag onze medische keuring gehad en ben er weer doorheen gekomen. Vanmiddag hebben we lekker aan het zwembad gehangen en over een uurtje hebben we een praatje van onze grote Chief uit Oxford die even over is gekomen. Het gaat hier namelijk niet zo soepel de laatste tijd als ik alles moet geloven. Ook wij worden nu al vertraagd want volgende week vliegen we ook nog niet. Ze hebben wel iets bedacht om ons bezig te houden in de tussentijd; we mogen een week lang onze Ground School overnieuw gaan doen! Elke dag drie uur les en een vervolgens een aantal testen/examens. Juist als je denkt dat je die theorie even overboord kan gooien!! Nou ja, ook dat overleven we wel. Drie uur les per dag en verder een beetje hangen aan het zwembad is nou ook niet echt een straf te noemen lijkt me.

Nou, heb voorlopig even nix meer te melden. Oh ja, mijn vlieg buddy is Sarah geworden dus dat wordt wel gezellig. Volgende keer gooi ik er wel een zooi foto's op van hier maar die heb ik nu nog niet gemaakt.

Nou, inmiddels heb ik de avond overleefd met Lufthansa; de Duitse luchtmacht en Lufthansa vliegschool zitten hier namelijk ook op de campus. Met hen delen we de BBQ's en het zwembad. Ze hadden vanavond een feestje en omdat Jimmy, Michel en ik gingen bbq-en werden we al snel uitgenodigd. Errug gezellig mag ik wel zeggen dus ben nu rijp voor mn bedje.

Veel liefs aan iedereen!!